Een tijdje geleden werd ik via Snapchat door iemand benaderd die me veel geld wilde betalen voor een foto van mij in mijn onderbroek. Zijn naam op Snap was Darrelmoney. Die foto heb ik toen gestuurd. Zo erg kan dat toch niet zijn, dacht ik. Toen ik de foto via Snapchat had gestuurd, vroeg Darrel om nóg een foto, maar dan zonder onderbroek. Hij wilde mijn piemel zien, zei hij, een dickpic. Als ik dat zou doen, dan zou ik het geld krijgen plus nog iets extra.

Ik twijfelde. Eigenlijk wilde ik helemaal geen foto van mijn piemel naar iemand anders sturen. Maar hee, ik had die foto in mijn onderbroek al gestuurd en hij zei dat hij pas geld zou geven als hij eerst die andere foto nog kreeg. Ik wilde geld hebben voor een paar nieuwe schoenen en dus deed ik het. Ik stuurde een naaktfoto van mezelf.

Vanaf toen werd het pas echt vreselijk. In plaats van het beloofde geld, kreeg ik ineens allemaal dreigberichten van Darrel. Hij eiste meer naaktbeelden van mij. En als ik die niet zou sturen, dan zou hij ervoor zorgen dat mijn dickpic online kwam te staan. Hij had een screenshot gemaakt van die foto. Ik schrok me kapot! Wat moest ik doen? Iedereen kon op die foto zien dat ik het was! Mijn gezicht stond ook op de foto, want dat moest van Darrel. In paniek heb ik toen gedaan wat hij zei en stuurde meer beelden. En dat ging zo weken door. Darrel zei steeds wat voor soort foto’s hij van me wilde hebben. Dat ik mezelf moest aftrekken bijvoorbeeld. Ik vond het verschrikkelijk, maar ik deed het.

Het ging steeds slechter met me. Op school ging het niet meer lekker en ik sloot mezelf steeds vaker op in mijn kamer. Ik sliep maar een paar uur per nacht. Mijn vrienden zag ik amper nog. Naar voetbal ging ik niet meer. Ik zei dan dat ik me ziek voelde of last had van mijn enkel en dan liet mijn moeder me met rust. Ondertussen bleef Darrel me maar bedreigen. Hij wilde steeds meer beelden van me hebben. Ik kwam steeds verder in de problemen. Erover praten, durfde ik niet. Ik schaamde me dood en vond dat het mijn eigen schuld was dat ik in deze situatie terecht was gekomen. Soms dacht ik zelfs dat het beter zou zijn als ik niet meer zou leven.

Toen we op school een keer voorlichting kregen over online seksueel misbruik, wist ik dat dit was wat er met mij gebeurde. En dat het helemaal niet mijn schuld is! Mensen zoals Darrel zijn er op uit om kinderen en jongeren te chanteren en te misbruiken. Na de les ben ik naar de man toegegaan die de voorlichting gaf. Hij heeft als jongere hetzelfde meegemaakt. Ik heb verteld wat er aan de hand was. Samen zijn we met mijn mentor en mijn moeder gaan praten. Vanaf dat moment heb ik geen beelden meer naar Darrel gestuurd. Ik heb aangifte gedaan bij de politie en na onderzoek bleek dat Darrel nog veel meer jongens en meiden heeft misbruikt. Hij is opgepakt en het is nu afwachten welke straf hij krijgt.

Met mij gaat het steeds beter. Ik heb nog wel last van wat er is gebeurd, maar gelukkig kunnen mijn moeder en ik er goed over praten. Ik slaap weer goed, zie mijn vrienden weer en ga weer naar voetbal. Ook op school gaat het weer oké. Ik ben blij dat ik uiteindelijk mijn verhaal heb durven vertellen. Dat heeft me echt geholpen.