24/7 bereikbaar
Gratis ( en anoniem)
Anna (57) werd als volwassene door haar schoonvader misbruikt. Pas veel later ontdekte ze dat ze niet was vreemdgegaan, maar dat hij misbruik van haar had gemaakt.
Anna wil graag anoniem blijven. De vrouw op de foto is niet Anna. Foto door Alex Potemkin, Canva
‘Als kind had ik last van smetvrees, en na mijn huwelijk, toen ik met mijn man ging samenwonen, werd dat alleen maar erger. Na meerdere opnames in een kliniek stelde mijn schoonmoeder voor om mij te helpen in het huishouden, zodat ik weer wat structuur en rust kon vinden. Toen bleek dat de samenwerking tussen ons niet goed werkte, bood mijn schoonvader aan om bij te springen.
Overspel of seksueel misbruik?
Het begon heel langzaam, met een kusje, een aai over mijn arm. Ik was vaak in tranen omdat ik iets niet durfde of niet aankon door mijn smetvrees. Dan troostte mijn schoonvader me. Hij legde een arm om me heen, gaf me een kus, en vroeg of dat oké was. Ik zei steeds ja, omdat ik bang was dat hij anders niet meer terug zou komen om me te helpen.
De aanrakingen gingen steeds een stapje verder. Na een jaar hadden we voor het eerst seks. Ik voelde me er ontzettend slecht over, want het kon en mocht niet, maar ik wist ook niet hoe ik het moest stoppen.
Het misbruik heeft ongeveer tien jaar geduurd, van mijn dertigste tot mijn veertigste. Lange tijd dacht ik dat ik overspel pleegde, en dat schuldgevoel heb ik jarenlang met me meegedragen. Pas drie jaar nadat het misbruik was gestopt, heb ik het aan mijn man verteld. Ik zei dat ik overspel had gepleegd. Hij had al langer gemerkt dat er iets niet goed zat, omdat ik vaak huilde. Toen ik het hem vertelde, zei hij meteen: Dit is geen overspel. Jij was psychisch kwetsbaar, en hij heeft daar misbruik van gemaakt.
Gesprek met mijn schoonouders
Na het gesprek met mijn man zijn we diezelfde nacht nog naar mijn schoonouders gereden. Mijn schoonvader gaf meteen toe dat we overspel hadden gepleegd, en mijn schoonmoeder gaf aan dat ze het vreselijk vond wat er gebeurd was. Later hebben we ook andere familieleden van mijn man geïnformeerd. In die gesprekken zei ik zelf nog dat ik ook schuld had, omdat ik toen nog dacht dat het om overspel ging.
In 2023 heb ik een poging gedaan om een eind aan mijn leven te maken. Ik voelde me een last voor iedereen en wilde niemand meer belasten. Gelukkig heeft mijn man ingegrepen en ben ik daarna in therapie gegaan.
Ik schaamde me zo diep voor wat er was gebeurd, dat ik tijdens de eerste sessies niet durfde te vertellen over het ‘overspel’. Pas toen ik er samen met mijn man open over sprak in therapie, werd duidelijk wat er werkelijk aan de hand was: ik was seksueel misbruikt door mijn schoonvader. Dit inzicht hebben we vervolgens gedeeld met de familie van mijn man. Maar zij gaven aan het hier niet mee eens te zijn. ‘Je wilde het toch ook?’, zeiden ze. ‘Je had toch toestemming gegeven? Je bent toch een volwassen vrouw?’ Dat onbegrip raakte me diep.
Het voelde alsof ik opnieuw in de steek werd gelaten, en dat was bijna nog pijnlijker dan het misbruik zelf. Mijn man heeft gezegd dat hij geen contact met zijn familie wil zolang zij blijven weigeren om te zien wat er echt is gebeurd.
DNA-testen
We wilden onze kinderen een onbezorgde jeugd geven, daarom hebben we ze pas ingelicht toen we het contact met mijn schoonfamilie verbraken. Mijn man en ik hadden zorgvuldig op papier gezet wat we wilden vertellen, ook omdat twee van onze kinderen zijn verwekt in de periode waarin het misbruik plaatsvond. Omdat mijn schoonvader niet wilde meewerken aan een snelle DNA-test, hebben we via het DNA van ons jongste kind laten onderzoeken of alle kinderen genetisch van mijn man zijn. Gelukkig bleek dat zo te zijn.
Pas kort geleden heb ik ook mijn eigen familie in vertrouwen genomen. Ze waren geschokt, maar reageerden liefdevol en meelevend. Ze begrepen hoe zwaar het moet zijn geweest om hier al die jaren mee rond te lopen, en bieden mij hun volledige steun. Ook de broer van mijn schoonvader staat achter ons. Hij heeft duidelijk gezegd dat ik geen enkele schuld draag voor wat er is gebeurd.
Schakelen en schuldgevoel
Omdat ik pas sinds kort besef dat wat ik heb meegemaakt seksueel misbruik was, ben ik nog volop aan het schakelen. Vooral het schuldgevoel weegt zwaar. Jarenlang heb ik gedacht dat ik overspel had gepleegd — en nu blijkt dat dat niet zo was. Met mijn verstand begrijp ik het inmiddels, maar emotioneel moet ik het nog een plek geven.
Mijn geloof is een belangrijke houvast, en ik ben dankbaar voor mijn warme gezin. Zij geven me het gevoel dat ik dit niet alleen hoef te dragen.
Door mijn verhaal te delen, hoop ik anderen te bereiken en misschien zelfs te helpen. Ik denk dat er meer mensen zijn bij wie dit als volwassene is overkomen. Mij heeft het lucht gegeven om er open over te zijn. Ik hoop dat anderen niet jarenlang zo’n zwaar geheim hoeven te dragen.’
Heb jij ook een nare seksuele ervaring meegemaakt en heb je hulp of advies nodig? Neem dan contact op met het Centrum Seksueel Geweld. Het maakt niet uit of het nu kort of lang(er) geleden is gebeurd. Ook als de ervaring online was, kun je bij ons terecht. Wij zijn er voor jou!