MenAsWell, The Safe Space Club en het Landelijk Centrum Seksueel Geweld roepen de Nederlandse overheid op om Resolutie 2629 van de Raad van Europa over seksueel geweld tegen mannen en jongens te omarmen

De twee grootste door ervaringsdeskundigen geleide organisaties voor slachtoffers van Seksueel geweld, Stichting MenAsWell, het landelijk expertisecentrum voor mannelijke en LHBTQIA+ slachtoffers, en The Safe Space Club, in samenwerking met Centrum Seksueel Geweld, roepen de Nederlandse overheid en overheidsinstellingen op om Resolutie 2629 (2025) van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE) formeel te onderschrijven en uit te voeren.

De resolutie, aangenomen op 3 oktober 2025, erkent seksueel geweld tegen mannen en jongens als een reëel maar vaak verborgen probleem en vraagt lidstaten om alle slachtoffers gelijkwaardig, traumasensitief en zonder discriminatie te ondersteunen – zonder dat dit ten koste gaat van het belangrijke werk tegen geweld tegen vrouwen en meisjes.

MenAsWell, The Safe Space Club en Centrum Seksueel Geweld ondersteunt het nationale beleid tegen geweld tegen vrouwen en meisjes

MenAsWell, The Safe Space Club en Centrum Seksueel Geweld steunen volledig de Nederlandse en internationale inspanningen om geweld tegen vrouwen en meisjes (VAWG) te voorkomen en te bestrijden. Deze programma’s zijn van groot belang en moeten worden voortgezet.

Maar om geweld in de samenleving werkelijk te verminderen, moeten alle slachtoffers worden gezien en geholpen.

Verwerking van alle slachtoffers is de enige duurzame weg om seksueel geweld te beëindigen. Polarisatie en stilte houden geweld juist in stand.

Wettelijke en grondwettelijke verplichtingen

Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet verbiedt discriminatie en garandeert gelijke behandeling voor iedereen.

Op grond van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) heeft Nederland de plicht om alle burgers te beschermen tegen onmenselijke of vernederende behandeling en te zorgen voor gelijke toegang tot recht en herstel.

Het Istanbulverdrag biedt lidstaten bovendien expliciet de mogelijkheid om de bescherming uit te breiden naar alle slachtoffers van huiselijk en seksueel geweld, ongeacht gender.

Eerder dit jaar bevestigde onafhankelijk juridisch advies van Prakken d’Oliveira, in opdracht van MenAsWell, dat de huidige nationale en gemeentelijke structuren voor hulpverlening niet voldoen aan de eis van proportionaliteit en non-discriminatie ten aanzien van mannelijke slachtoffers. Volgens dit advies kan het uitsluiten van mannen uit formeel slachtofferbeleid in strijd zijn met artikel 1 van de Grondwet, het EVRM en het Istanbulverdrag.

Nederland blijft achter

De Regeringscommissaris heeft op vele plekken ook aandacht gevraagd voor mannelijke slachtoffers. Maar wij zien die aandacht voor slachtoffers onder mannen en jongens nog onvoldoende terugkomen in bestaand beleid, voorzieningen en bestaande programma’s. Nederland laat nog niet zien hoe zij voldoet aan de grondwettelijke en internationale verplichtingen. Ook in veel gemeenten blijven mannelijke slachtoffers daardoor onzichtbaar in de aanpak van seksueel en huiselijk geweld.

Tegelijkertijd tonen Rotterdam en Den Haag aan dat vooruitgang mogelijk is: beide steden nemen het onderwerp serieus en werken actief aan meer inclusieve ondersteuning voor mannen en jongens.

Dit gebrek aan specifieke aandacht houdt de zichtbaarheid laag en vergroot de kans dat mannen hun ervaring blijven verzwijgen uit schaamte of angst voor stigmatisering.

De cijfers tonen de urgentie: in 40 procent van de gevallen van huiselijk geweld is de man een slachtoffer (CBS), en ongeveer 15 procent van alle slachtoffers van verkrachting zijn mannen (CBS). Bovendien zal één op de vijf mannen in zijn leven seksueel geweld meemaken (Centrum Seksueel Geweld). Het negeren van deze feiten ondermijnt preventie, bescherming en gelijkheid.

De gevolgen van uitsluiting

Mannen doen gemiddeld pas na twintig jaar melding van seksueel geweld, vaak door schaamte, angst en isolatie (Male Survivor Partnership).

Onverwerkt trauma leidt tot depressie en suïcide; mannen vormen driekwart van alle zelfdodingen in Nederland.

Wanneer een groep slachtoffers buiten beeld blijft, blijven de patronen van geweld en zwijgen bestaan: over alle genders heen.

Een plan voor inclusieve nationale actie

MenAsWell, The Safe Space Club en Centrum Seksueel Geweld doen de volgende aanbevelingen voor directe uitvoering:

1. De overheid moet, in lijn met Resolutie 2629, publiek erkennen dat mannen en jongens genderspecifieke en traumasensitieve zorg nodig hebben binnen het nationale beleid rond seksueel en huiselijk geweld.
2. Gemeenten moeten formeel geadviseerd worden over hun wettelijke verplichtingen op grond van artikel 1 van de Grondwet en het EVRM om mannen te betrekken in lokale programma’s tegen gendergerelateerd geweld (GGG), of een proportioneel en gendersensitief alternatief te bieden.
3. De ministeries van Justitie, Volksgezondheid, Onderwijs en Sociale Zaken moeten Resolutie 2629 omarmen en meer structurele ruimte creëren voor mannelijke en LHBTQIA+ slachtoffers binnen bestaande preventie-, hulp- en herstelstructuren tegen GGG. Hoewel in het NAP het onderwerp van mannelijke slachtoffers wel wordt benoemd, is de concrete uitwerking tot nu nog beperkt gebleven en behoeft versnelling. Evenwaardige aandacht voor mannelijke slachtoffers, in het grote geheel van ‘inclusive-based violence’ (ongeacht gender, generatie of achtergrond), is nodig voor het kunnen gaan werken aan perspectief.
4. Beleidsmakers moeten bestaande CBS-data daadwerkelijk benutten. De cijfers over geweld en slachtofferschap bestaan al, maar worden structureel onderbelicht in beleid. Bij psychologisch geweld, waar het verschil tussen mannen en vrouwen klein is, ontbreekt nog steeds erkenning in de beleidspraktijk.
5. In elk regionaal Centrum Seksueel Geweld dient specifieke expertise mbt mannelijk slachtofferschap aanwezig te zijn
6. Professionals in zorg, hulpverlening en rechtshandhaving moeten opleiding en training krijgen over mannelijk trauma en meldgedrag, om secundaire victimisatie te voorkomen en meldingen te bevorderen.

Ondertekend door:

Thomas Garrod-Pullar, directeur van MenAsWell en deskundige, mannelijke slachtoffers, adviesraad, T@CKLE:

“De Grondwet en het EVRM eisen gelijkheid voor de wet. Resolutie 2629 van de Raad van Europa laat zien wat dat concreet betekent. Wie gendergerelateerd geweld écht wil beëindigen, moet elk slachtoffer erkennen — want gelijkheid mag nooit selectief zijn.”

Sara Alaoui, directeur bij The Safe Space Club en lid van het Lanzarote Committee, de Raad van Europa:

“Een werkelijk inclusieve benadering van slachtoffers begint bij erkenning. Ieder mens, ongeacht afkomst, gender of seksuele oriëntatie, verdient de ruimte om te herstellen met passende zorg. Alleen door gezamenlijk verantwoordelijkheid te nemen, kunnen we het systeem dat geweld in stand houdt echt veranderen.”

Dr. Iva Bićanić, directeur kennisontwikkeling, Centrum Seksueel Geweld:

“Passende ondersteuning is relevant voor iedereen, ongeacht achtergrond of gender. Gelijke toegang tot zorg en erkenning van alle slachtoffers is essentieel om seksueel geweld effectief aan te pakken.”

Davey Turnhout, Cabaretier en ervaringsdeskundige

Rob Poortvliet, Documentaire portretfotograaf en ervaringsdeskundige

Kris van der Veen, Raadslid, Gemeente Amsterdam en ervaringsdeskundige

Jeffrey Dral, auteur en ervaringsdeskundige:

‘Wie pijn heeft, moet geholpen worden. Altijd. Daarom sta ik achter deze resolutie en achter MenAsWell, The Safe Space Club en het Centrum Seksueel Geweld. We geloven allemaal hetzelfde: elk slachtoffer verdient hulp.Geen uitzondering.’

Voor meer informatie:

Thomas Garrod-Pullar

Directeur, Stichting MenAsWell

E: [email protected]

T: +31 (0)6 25 19 38 74

W: www.menaswell.nl